Historia Społecznej Fundacji SolidarnościW 1987 roku Kongres Stanów Zjednoczonych Ofiarował Solidarności 1 mln dolarów. Postanowiono przeznaczyć te pieniądze na organizowanie niezależnej służby zdrowia w Polsce. W styczniu 1988 roku, po ogromnych trudnościach w znalezieniu notariusza gotowego podpisać akt notarialny, Lech Wałęsa podpisał akt fundacyjny, ustanawiający Społeczną Fundację Solidarności. Została tez powołana Grupa robocza, która prowadziła starania o rejestrację Fundacji. W skład tej grupy weszli:
Statut Społecznej Fundacji Solidarności opracował prof. Andrzej Stelmachowski, który zajmował się wszystkim kwestiami prawnymi i reprezentował Fundacje przed Sądem Rejestrowym. Rejestracja Fundacji nastąpiła dopiero 28 marca 1989 roku. (Fundacja pierwotnie została zarejestrowana pod nazwą Społeczna Fundacja Solidarności Robotniczej, ponieważ sad wielokrotnie odmawiał zarejestrowania jej pod obecną nazwą. Aktualna nazwa obowiązuje od listopada 1989 roku). Od tej chwili pracami Fundacji kieruje Zarząd, który początkowo składał się z członków Grupy Roboczej. W 1989 roku Fundacja rozszerzyła swoją działalność o pomoc społeczną. Powołano również nowych członków Zarządu: Irenę Wójcicką, Ludwikę Wujec oraz Jana Milewskiego. Celem statutowym Fundacji było tworzenie ośrodków profilaktycznych i leczniczych, pomoc dla społecznych placówek służby zdrowia, organizowanie rożnych form pomocy dla dzieci, oraz wspieranie akcji charytatywnych. Swoja działalność rozpoczęła od sprowadzenia w 1988 trzech nowoczesnych karetek pogotowia, które służyły mieszkańcom Głogowa, Gorzowa Wielkopolskiego i Wrocławia. Wartość tego zakupu wyniosła około 140.000 USD. W czasie swojej działalności Fundacja udzieliła również szeregu drobnych darowizn przeznaczonych m.in. na kolonie dla dzieci (organizowane przez Fundacje SOS, dla dzieci z rodzin alkoholików) Podstawa działalności Fundacji są trzy darowizny Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej w wysokości 1mln dolarów każda. Fundacja otrzymała również darowiznę w wysokości 1 mln USD od Barbary Piaseckiej – Johnson. Pierwszymi „ośrodkami” Fundacji działającymi jeszcze przed rejestracją, były wspomniane wcześniej karetki pogotowia oraz gabinety, w których wykorzystywano zestawy endoskopowe do badania przewodu pokarmowego zorganizowane w Legnicy, Tomaszowie Lubelskim i Gdańsku. Kiedy Fundacja mogła już oficjalnie realizować swoje cele, skupiono się głównie na wczesnym wykrywaniu nowotworów u kobiet. Ponadto zajęto się kardiologią, immunologią i hematologią, a także upośledzeniem słuchu u dzieci. W lutym 1990 roku, w Gdański, w siedzibie NSZZ Solidarność, otworzono Ośrodek Nieinwazyjnej Diagnostyki Kardiologicznej – którego sprzęt całkowicie został sfinansowany przez Fundacje. Jednym z Pierwszych pacjentów przebadanych w tym Ośrodku był Lech Wałęsa. Pomieszczenia Ośrodka przygotowano dzięki pomocy gdańskiej „Solidarności”. Pierwszym z zespołu ośrodków służących wczesnemu wykrywaniu nowotworów u kobiet była Poradnia Wczesnego Rozpoznawania Nowotworów Sutka przy ZOZ dla Szkół Wyższych w Warszawie, gdzie zainstalowano pełna aparaturę niezbędną do wczesnego wykrywania raka sutka. Kolejnym ośrodkiem mammograficznym była Poradnia Profilaktyki Chorób Sutka w Łodzi oraz Ośrodek Diagnostyki Onkologicznej w Legnicy, który ma swoja siedzibę, w zakupionym na ten cel budynku. Dzięki utworzeniu przez Fundacje Ośrodka Diagnostyki Hematologicznej przy Klinice Hematologii AM w Warszawie, można było wprowadzić do diagnostyki chorób krwi, unikalną metodę hodowli komórek układu krwiotwórczego poza ustrojem. Historia Ośrodka Diagnostyki Onkologicznej w Legnicy08.10.1988r. Powstaje Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” w Legnicy. Tworzyli ja: Stanisław Obertaniec, ś. p. Paweł Juros, Dorota Czudowska, Barbara Dołbaczuk, Danuta Drozd, Zbigniew Kuczyński, Zofia Możejko – Massier, Adela Smusz, Józefa Staniszewska, Maria Ułasiewicz, Wacława Zajac. Celem komisji było wsparcie Lecha Wałęsy w reaktywowaniu NSZZ „Solidarność” po stanie wojennym. Praca Komisji zaowocowała także, otrzymaniem szansy powstania w Legnicy jednego z ośrodków tworzącej się Społecznej Fundacji Solidarności. 30.11.1988r. Wizyta przedstawicieli środowisk USA zainteresowanych rozwojem Fundacji „Solidarności”. W lokalu Szpitala Wojewódzkiego w Legnicy przyjęto dar na rzecz Komisji Zdrowia NSZZ „Solidarność” w Legnicy – sprzęt medyczny na który składały się: gastroskop, rektosigmoindoskop, kolonoskop, EKG, oraz książki na łączna sumę 60.000USD. 28.03.1989r. W Sądzie Wojewódzkim w Warszawie zarejestrowano Społeczną Fundację Solidarności Robotniczej, utworzoną przez Lecha Wałęsę z miliona dolarów ofiarowanych „Solidarności” w 1987 roku, przez Kongres Stanów Zjednoczonych USA. W 1991 roku, po rejestracji, Fundacja otrzymywała następne dotacje w tym milion dolarów od pani Barbary Piaseckiej – Johnson, ze wskazaniem by 400 000 USD zostało przekazane na utworzenie Ośrodka w Legnicy. Na ten cel zakupiono od władz miasta budynek odzyskany po wojskach sowieckich przy ul. Armii Czerwonej - obecnie Władysława Andersa 4. Budynek był bardzo zdewastowany, wymagający wielkich nakładów sił oraz środków na remont i adaptację. 4.06.1989r. Pierwsze wolne wybory parlamentarne. Stanisław Obertaniec otrzymuje mandat Senatora. 13.09.1989r. zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Ośrodka. Przewodniczącym został Senator Stanisław Obertaniec – obecnie dyrektor Radia Plus Legnica. Komitet tworzyli: Dorota Czudowska wiceprzewodnicząca, Jolanta Moralewicz wiceprzewodnicząca, Czesława Kupeć sekretarz, mgr inż. Krzysztof Wojtyłło, ś. p. lek. Paweł Juros, mgr inż. Grażyna Litwin, tech. ekon. Ewa Podziewska, mgr prawa Andrzej Potycz, tech. arch. Maria Przystasz, mgr Małgorzata Okińczyc, mgr inż. Franciszek Grzywacz. Opracowanie programu merytorycznego Ośrodka i zasad organizacyjnych powierzono Dorocie Czudowskiej. Projekt budowlany opracowal inż. arch. Andrzej Maciejowski, a nadzór inwestorski objęła pani inż. Teresa Leśniak. Niestety kryzys ekonomiczny i inflacja nie pozwalały kontynuować budowy w oczekiwanym tempie. Z braku środków inwestycję wstrzymano. 10.1989r. wizyta przedstawicieli Związków Zawodowych i Kongresu USA – zwiedzanie budowy. 1989 – 1992 Prace projektowe, przygotowanie dokumentacji i pozyskiwanie środków finansowych i rzeczowych przez Społeczny Komitet Budowy. 27.10. 1991r. Wybory parlamentarne. Lek. med. Paweł Juros otrzymuje mandat Senatora. 26.01.1992r. Zarząd Fundacji powołał Ośrodek Diagnostyki Onkologicznej w Legnicy powierzając jego organizację i kierownictwo lek. Dorocie Czudowskiej. 27.06.1992r. dokonano otwarcia Ośrodka w pomieszczeniach wydzierżawionych od Szpitala Wojewódzkiego przy ul. Iwaszkiewicza 5 w Legnicy. Trudną, wytrwałą i uczciwą pracą na rzecz kobiet staraliśmy się pozyskać społeczne zaufanie, by zdobywać środki na bieżącą działalność i kontynuację budowy. 4.07.1997 r. Umiera Paweł Juros. Wspaniały chirurg, Senator II kadencji, radny Legnicy. Był dla nas wielka pomocą i podporą we wszystkich działaniach Społecznego Komitetu Budowy i w pierwszych latach działania Ośrodka.
21.09.1997r. wybory do Parlamentu. Dyrektor Ośrodka Dorota Czudowska otrzymuje mandat Senatora Rzeczypospolitej Polskiej IV Kadencji. 15.02.1999r. rozpoczęliśmy pracę we własnym budynku przy ul. Andersa 4 w Legnicy. 17.03.1999r. Ośrodek staje się siedziba Ogólnopolskiego Związku Ruchu Kobiet do Walki z Rakiem Piersi EUROPA DONNA 04.06.1999r. dokonano uroczystego otwarcia Ośrodka w nowej siedzibie przy ul. Andersa 4. Na budynku umieszczono pamiątkową tablicę.
Jej odsłonięcia dokonał J.E. ks. Biskup Stefan Regmunt, wicemarszałek Senatu RP Andrzej Chronowski, Wojewoda Dolnośląski Witold Krochmal, Rektor Akademii Medycznej we Wrocławiu prof. Jerzy Czernik. 31.01.2000r. wizyta attache wojskowego USA płk. Jamesa Coxa. Pułkownik Cox podarował Ośrodkowi dwie amerykańskie flagi, jako symbol przyjaźni polsko – amerykańskiej i solidarności w walce z rakiem.
W czasie przekazania flagi pułkownik Cox powiedział: „... Kiedy dowiedziałem się o Centrum, jego niezwykłym podejściu do pacjentów i sukcesie w zachowaniu niezależności, postanowiłem powrócić do Legnicy, aby uhonorować wysiłek zarówno amerykański jak i polski, który doprowadził do powstania Centrum. Jako symbol silnych więzi amerykańsko – polskich, łączących nasze narody od tak długiego czasu, przywiozłem ze Stanów Zjednoczonych podarunek dla Centrum – dwie flagi amerykańskie. Flagi te będą przypominać wszystkim odwiedzającym to miejsce o poparciu amerykańskiego narodu dla starań Centrum w naszej wspólnej walce z rakiem....”. W ciągu 15 lat odwiedziło nas wielu znakomitych gości: ś.p. prof. Zofia Kuratowska – pierwsza przewodnicząca Społecznej Fundacji Solidarności, senator I i II Kadencji, wicemarszałek senatu Marek Edelman – legendarny przywódca Powstania w Gettcie Warszawskim, współtwórca Fundacji, ś.p. prof. Marian Wawrzkiewicz, prof. Zbigniew Wronkowski, prof. Jan Kornafel, prof. Marek Nowacki, prof. Andrzej Milewicz, prof. Tomasz Pertyński, prof. Jerzy Zalewski, prof. Jan Lubiński, prof. Michał Jeleń, prof. Jerzy Czernik, prof. Włodzimierz Mokry, prof Zbigniew Religa. J.E. ks. Biskup Adam Dyczkowski, J.E. ks. Biskup Tadeusz Rybak, J.E. ks. Biskup Stefan Regmunt, J.E. ks. Kanclerz Józef Lisowski, ks. Władysław Jóźków, o. Euzebiusz Ciaciek, ks. Zbigniew Tracz, ks. Marian Kopko, ks. Piotr Pawlukiewicz. Premier Hanna Suchocka, ś.p. minister zdrowia Jacek Żochowski, marszałek Senatu RP Alicja Grześkowiak, wicemarszałek Senatu RP Andrzej Chronowski, Przewodniczący NSZZ „Solidarność” Marian Krzaklewski, min Adam Lipiński. Senatorowie: Krystyna Czuba, Leon Kieres, Bogdan Zdrojewski, Tadeusz Lewandowski, Bogdan Tomaszek, Rafał Ślusarz, Marcin Tyrna, Dariusz Kłeczek. Posłowie: Janusz Grott, Jacek Swakoń, Tadeusz Makcała, Wiesław Kiełbowicz. Wojewodowie: Przemysław Walczak, Ryszard Maraszek, Witold Krochmal, Marszałek województwa dolnośląskiego prof. Jan Waszkiewicz. Prezydenci miasta Legnicy: Edward Jaroszewicz, Ryszard Badoń, Ryszard Kurek. Dr Krystyna Mika – twórca i koordynator Klubów kobiet po amputacji piersi „Amazonki”, Maria Spasowska–Grochulska - przewodnicząca Narodowej Koalicji do Walki z Rakiem Piersi, Zofia Michalska - Przewodnicząca Polskiej Federacji Klubów Kobiet po Amputacji Piersi „Amazonki”, Krystyna Wechmann – Prezes Polskiej Federacji Klubów Kobiet po Amputacji Piersi „Amazonki”. Lekarze: Prezes DIL dr Włodzimierz Bednorz, dr Ewa Nienartowicz, ś.p. dr Romuald Dubowik, dr Paweł Kukawski, dr Tadeusz Pieńkowski, dr Zbigniew Pasiński, dr Marek Pudełko, dr Andrzej Rozmiarek, dr Małgorzata Rusiecka, dr Bogdan Szepelin – pełnomocnik Fundacji Barbary Piaseckiej–Johnson, dr Andrzej Wojnar, dr Józef Forgacz, dr Emilia Filipczuk–Cisarż, dr Małgorzata Rusiecka. W Ośrodku gościło także wielu znakomitych osób z zagranicy: Wysłannik Kongresu USA Bill Buel z małżonką, J.E. ambasador Peru George Castaneda, zaprzyjaźnieni lekarze ze Szwecji – dr Ewa Murawa–Frodis i dr Lej Berhwist, sześcioosobowa grupa litewskich lekarzy oraz osiemnastoosobowa grupa szwedzkich lekarzy i pielęgniarek (marzec 2006). Złożyli nam także wizyty związkowcy z Holandii, dziennikarze z Wupertalu, „Zieloni” z Niemiec. Wielka radością była dla nas wizyty legnickich przedszkolaków, dzieci ze szkoły podstawowej nr 4 w Legnicy, grup młodzieży szkół średnich. NASZE OSIĄGNIĘCIAI. Tysiące pacjentów. Od początku naszej działalności w 1992r. do 30 maja 2007 zarejestrowało się u nas 71 688 osób. II. Systematyczne badania diagnostyczne Udzieliliśmy:
Wykonaliśmy:
III. Zmniejszenie śmiertelności z powodu raka piersi Wg danych Dolnośląskiego Rejestru Chorób Nowotworowych uzyskaliśmy znaczną poprawę wykrywalności nowotworów piersi w pierwszym stopniu zaawansowania. Z 30% w latach 1984-88 do 50% w roku 2005. W roku 2003 i 2004 było ich powyżej 50%. Druga dobra wiadomość to to, że przy zwiększającej się liczbie zachorowań na raka piersi przeżywalność kobiet w naszym regionie i mieście jest coraz większa i wynosi prawie 70% dla byłego województwa legnickiego i ponad 70% dla Legnicy. IV. Współpraca Współpracujemy z Międzynarodowym Centrum Badań Genetycznych Pomorskiej akademii Medycznej w Szczecinie. Wyniki badań prowadzonych wśród pacjentów Ośrodka zostały wykorzystane w pracy naukowej z dziedziny genetyki. V. Miejsca pracy. W ciągu piętnastu lat działalności Ośrodka stworzyliśmy kilkanaście miejsc pracy, w tym dwa stanowiska pracy chronionej. VI. Miejsce szkoleń. Ośrodek stal się miejscem szkoleń pielęgniarek, położnych i studentów. Nasze doświadczenia są pomocne w pisaniu wielu prac poglądowych, licencjackich i magisterskich. Wydajemy materiały edukacyjne, promujące wykonywanie badań profilaktycznych w walce z rakiem. Prowadzimy pogadanki i wykłady na temat profilaktyki chorób nowotworowych. Ośrodek stanowi naukowe zaplecze dla Stowarzyszenia Koalicji do Walki z Rakiem Piersi EUROPA DONNA. |
|||||||||
